Odbiornik FM VHF to serce każdego radiotelefonu na pasmo 2 m — od prostego Baofenga po profesjonalnego Motorolę. Architektura podwójnej przemiany z dwiema p.cz. (10,7 MHz i 455 kHz) jest standardem od dekad.
Tor sygnałowy
Sygnał z anteny (144 MHz) → wzmacniacz w.cz. (LNA, niski szum) → I mieszacz → filtr I p.cz. 10,7 MHz → wzmacniacz I p.cz. → II mieszacz → filtr II p.cz. 455 kHz → wzmacniacz II p.cz. → limiter (obcina wahania amplitudy) → dyskryminator FM (demodulacja) → wzmacniacz audio → głośnik. Squelch (blokada szumów) wycisza audio gdy nie ma sygnału.
Kluczowe elementy
LNA na VHF jest kluczowy — szum odbiornika dominuje (brak szumu atmosferycznego). I heterodyna kwarcowa lub PLL — zmienia się z kanałem. II heterodyna stała (~10,245 MHz). Limiter jest unikalny dla FM — usuwa wahania amplitudy, zostawiając informację w częstotliwości. Dzięki niemu FM jest odporne na zakłócenia impulsowe.
Na egzaminie
Zapamiętaj dwie p.cz.: 10,7 MHz (I) i 455 kHz (II). I heterodyna = strojna, II = stała. Limiter + dyskryminator = detekcja FM. Squelch = blokada szumów. Wzmacniacz w.cz. na VHF = kluczowy dla czułości.
Gdzie szukać więcej
Schemat Baofenga UV-5R — rozpracowany w wielu artykułach online. Chip MC3361 — kompletny odbiornik FM w jednym IC, idealna nauka. Praktyka: zbuduj prosty odbiornik FM na paśmie lotnicze (118-136 MHz).