System RST (Readability, Strength, Tone) to międzynarodowy standard raportowania jakości sygnału, stosowany od 1934 roku. Każde QSO zaczyna się od wymiany raportów — to fundamentalny element procedury operatorskiej.
Jak czytać raport RST?
R (Readability, 1-5) — subiektywna ocena czytelności: 1=nieczytelny, 3=czytelny z trudnością, 5=doskonale czytelny. S (Strength, 1-9) — siła sygnału: 1=ledwo, 5=umiarkowany, 9=bardzo silny. Na S-metrze każda jednostka S = 6 dB. S9 = -73 dBm na KF. T (Tone, 1-9) — tylko dla CW: 1=szum, 9=doskonały czysty ton. Na fonii podajemy RS (np. '59'), na CW pełne RST (np. '599').
Typowe raporty i co oznaczają
59 (fonia) = idealny sygnał, doskonale czytelny i bardzo silny. 599 (CW) = idealny. 55 = dobry sygnał, umiarkowana siła. 43 = czytelny ale słaby — typowy dla QRP DX. 33 = trudno czytelny, słaby — granica łączności. W contestach prawie zawsze daje się 59/599 niezależnie od rzeczywistości — dla szybkości. Poza contestami dawaj uczciwy raport — to cenniejsza informacja dla korespondenta.
Na egzaminie
Zapamiętaj zakresy: R = 1-5, S = 1-9, T = 1-9. RS na fonii, RST na CW. 59 = najlepszy foniczny, 599 = najlepszy CW. Pytanie o raport 43: R4=czytelny, S3=słaby. Raport podaje się na początku QSO.
Gdzie szukać więcej
Praktyka: nasłuchuj łączności na 14,200 MHz i zwróć uwagę jak operatorzy wymieniają raporty. Fiszki RST na radioegzamin.pl/fiszki.